تبليغاتX
یه کوله پشتی پر از عشق

یه کوله پشتی پر از عشق

انقدر نوشتم برای یاره خیالیم تا بالاخره پیداش کردم

 

 

به نام تنها خالق گلهای سرخ

گل سرخ قصمون با شبنم رو گونه هاش
دوباره دل داده بود به دست عاشقونه هاش
خونه ي اون حالا تو يه گلدون سفالي بود

جاي يارش چه قدر تو اين غريبي خالي بود


يادش افتاد كه يه روز يه باغبون دوبوته داشت
يه بهار اون دو تا رو كنار هم تو باغچه كاشت
با نوازشاي خورشيد طلا قد كشيدن
قصشون شروع شد و همش به هم مي خنديدن
شبنماي اشكشون از سر شوق و ساده بود
عكس ديوونگيشون تو قلب هم افتاده بود
روزاي غنچگيشون چه قدر قشنگ و خوش گذشت
حيف لحظه هايي كه چكيد و مرد و برنگشت
گلاي قصه ي ما ، اهالي شهر ، بهار
نبودن آشنا با بازي تلخ روزگار


فك مي كردن هميشه مال همن تا دم مرگ
بميرن ، با هم مي ميرن از غم باد و تگرگ
يه روز اما يه غريبه اومد و آروم وترد
يكي از عاشقاي قصه ي ما رو چيد و برد
اون يكي قصه ي اين رفتن و باور نمي كرد
تا كه بعدش چيده شد با دستاي سرد يه مرد
گلاي قصه ي ما عاشقاي رنگ حرير
هر كدوم يه جاي دنيا بودن و هر دو اسير
هيچكي از عاقبت اون يكي با خبر نبود
چي مي شد اگه تو دنيا ، قصه ي سفر نبود


قصه ي گلاي ما حكايت عاشقياس
مال ياسا ، پونه ها ، اطلسيا ، رازقياس
كه فقط تو كار دنيا ، دل سپردن بلدن
بدون اينكه بدونن ، خيليا خيلي بدن
يكيشون حالا تو گلدون سفال ، خيلي عزيز
اون يكي برده شده واسه عيادت مريض
چه قدر به فكر هم ، اما چقد در به درن
اونا ديگه تا ابد از حال هم ، بي خبرن
روزگار تو دنياي ما قربوني زياد داره

اين بلاها روسر خيلي كسا در مي ياره

بازياش هميشه يك عالمه بازنده داره
توي هر محكمه كلي برگ و پرونده داره
اين يه قانون شده كه چه تو زمستون ، چه بهار
نمي شه زخمي نشد از بازياي روزگار
اگه دست روزگار گلاي ما رو نمي چيد
حالا قصه با وصالشون به آخر مي رسيد
ولي روزگار ما هميشه عادتش اينه
خوبا رو كنار هم مي ياره ، بعدم مي چينه
كاش دلايي كه هنوزم مي تپن واسه بهار
در امون بمونن از بازياي تلخ روزگار

 

 برگ نقره ای :

وقتی دستتو زیر بارون میگیری به تعداد قطره هایی که تو دستت میریزه تو منو دوست داری و به تعداد قطره هایی که تو دستت نمیریزه من تو رو دوست دارم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

 

 

 

 

 به نام تک شقایق دنیای معرفت

يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه ، وگرنه ميسوزه

يه دل هميشه بايد توش غم باشه ، وگرنه می شکنه

يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه ،وگرنه اسير ميشه

يه قناری بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه

يه لب هميشه بايد توش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه

يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگرنه به دل هيچ کس نمی چسبه

يه دفتر نقاشی بايد خط خطی باشه وگرنه با کاغذ سفيد فرقی نداره

يه جاده بايد انتها داشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سردرگمه

يه قلب پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه وگرنه فاسد ميشه

يه ديوار بايد به يه تير تکيه کنه وگرنه ميريزه .

 

يه چشم اشک آلود ، يه دل غم آلود ، يه کبوتر عاشق ، يه قناری خوش آواز ، يه لب خندون ، يه صورت شاد ، يه جاده با انتها ، يه دفتر نقاشی ، يه قلب پاک، يه ديوار استوار ، فقط يه جا معنی داره ، جائی که :

چشمای اشک آلودت رو من پاک کنم ، دل غم آلودت رو من شاد کنم ، جفت کبوتر عاشقی مثل من باشی ، شنونده آواز قشنگت من باشم ، لبای کوچيکت رو من خندون کنم ، نقاش دفتر خاطرات من باشم ، پاکی قلبت رو با سلامت عشقم معنی کنم ، و فقط از اينکه به من تکيه می کنی احساس ارامشم بيشتر شه .

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

 

 

 

به نام خدایی که محبت را فلسفه زندگی قرار داد

بغض من ابر سیاهیست که با یک نفس کوچک باددر خودش میپیچد و می غرد و به ناگاه از ان برج بلنداندوه ز درون میترکد .

بغض من بغض هزاران گل سرخ در هوای خنک تنهاییست

پشت پرچین گویا..........سایه ای منتظر است . همه درها را به روی تو بستند تو که سایه وار از همه دیوارها میگذری . کاش دست مهرت در دستم بود و بالاتر از اه سحر میرفتیم .

                          تا کجا ؟؟؟ تا اوج!!! تا عرش خدایی

ولی من محکوم به زندگی در قلبهای سنگی هستم که مدام به گوشم میخوانند

هیییییییییییییییییییییس ! ساکت ! عشق گناه است

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     سلام                                                                                                                                                                                                                  

امروز اومدم تا از همتون تشکر کنم از شمایی که نمیکردم دوستای نازم اینقدر به من لطف داشته باشن . طوری که  توچهارمین پستم با 33 لطف از دوستای خوبم

روبرو بشم .حالا دیگه به ادامه وبلاگ امیدوارم و اینم مدیون نظرات   سازنده تونم.

راستی......یه چیزی :    

   من یه مشکلی برای سیستمم پیش اومده که ممکنه  نتونم یه مدت کوتاهی پیشتون بیام ولی حتما بعدا جبران میکنم پس ازتون میخوام تا همیشه همراهم باشید

یه چیز دیگه:

من این وبلاگو برای هیچ فرد خاصی نمینویسم . من

پیمان تنهایی با فرمانروای دشت سکوت بسته ام و به تقدس اشکها سوگند خورده ام که دریچه قلبم را به روی                                                                                                                                                                                                                                                                                     کسی باز نکنم مگر به روی تک سواری که به گمانم در یکی از روزها می اید

همراه شما >>>>پریسا

 

 

 

به نام اشنای همیشگی

چه زیباست بارش باران وقتی که تمام ناپاکی ها را

میشوید ای کاش باران بر دلهای پر از کینه میبارید

و تمام کدورتها را میشست و مثل تابش خورشید پس از باران صفا و صمیمیت بر دلها  میتابید . دوباره کنارساحل امید نشسته ام ساحلی که وقتی تو میروی همدم

من است دیگر همه مرا میشناسند میدانند که به امید امدنت به انتظار نشسته ام صدفهای دریا مرا به خاطر می اورندبا دستهایم شنها را زیر و رو میکنم میدانم که دوباره وقت رفتنت فرا رسیده مرغان دریایی را انتظار میکشم میکشم تا دوباره مرا به فراسوی افق ببرند هنگامی که تنهایی را بیشتر از همیشه احساس میکنم و انگاه که رنج تنهایی مرا از زندگی ناامید میکنددلم هوای گذشته ها میکند اما افسوس که در این لحطه های تنهایی تو نیستی و در این ثانیه های کسالت بار تنها یادت با من میگرید ......                                          

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

 

به نام یادی که همیشه باهامه

نذاری ابر دلت گریه کنه

نذاری قاصدکت پر بزنه

برو اسمونتو ابی بکن

قلب مهربونتو ساده بکن

چرا غم ها تو دلت لونه کنه؟

چرا عشق دیگه ای شروع بشه؟

 

عشق قبلی هنوزم یادت مییاد؟

قصه ها وغصه هاش یادت مییاد؟

نذاری دوباره باز شروع بشه

 

قلب تو عاشق قلب اون بشه

میدونم میفهممت سر دوراهی موندی باز؟

دیگه عاشق شدی و کاری ازت برنمی یاد

 

نمیدونم با دلت چیکارکنم

حرفاتو چه جوری من قبول کنم؟

ولی نازم دلکم عزیزکم

 

میدونی؟؟عشق تو عاشق تو نیست

میدونی؟؟ راه تو واون یکی نیست

باز دوباره داری قانع م میکنی؟

 

عشقتو توجیح وتحلیل میکنی؟

میگی اون چشاش میگه دوستت دارم

قلب اهنیش میگه من صادقم

 

نمیدونم دیگه نمیخوام چیزی بگم

قلبتو اسیر وزندونی کنم

پس میزارم بره هر جا که میخواد

 

ولی بازم میگم مراقب باشی یاااا

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

دوستت دارم

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

به روی درب دلم نوشتم ورود عشق ممنوع .

 ولی دلم خندید و گفت: عشق که سواد ندارد                           

وقتی عشق وارد زندگی ام شد خودم را دلباخته او دیدم و

به سویش کشیده شدم.                                       

همه هستی را به خاطر دلیل دوست دارم و عشق را به خاطر غرورش                                                    

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان 1384ساعت   توسط پریسا 

اولین سلام

 سلام به همه دوستای خوبم    

این اولین باره که تو این وبلاگ مطلب مینویسم .

 ازتون میخوام تا اخرش باهام باشین و با نظرهای قشنگتون بار

این کوله پشتی رو به قدری سنگین کنید که نشه بلندش کرد                                         

مطلب اولمم داشته باشید تا بعد                                                                 

ممنونم ازهمتون

                                                              

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان 1384ساعت   توسط پریسا